Friday, 17 April 2026
Tuesday, 7 April 2026
Friday, 27 March 2026
ৱৰ্থিং কাৰ্নিভাল — যিদিনা ৱৰ্থিং সজীৱ হৈ উঠিল
 |
২০১৩ চনৰ ২৫ আগষ্টৰ কথা। এই বছৰটোত মই ৱৰ্থিংত থকা কেইমাহমান হ’ল।
যোৱা কালি দিনটো দীঘলীয়া আছিল। মই বহুত খোজ কাঢ়িছিলোঁ, বহুত অন্বেষণ কৰিছিলোঁ... আৰু আজি, মোৰ একেধৰণৰ কিবা এটা কৰাৰ কোনো উদ্দেশ্য নাছিল। মই এটা লেহেমীয়া দিন বিচাৰিছিলো। আজি অলপ দেৰিকৈ সাৰ পাই মই মোৰ হোটেলত অতি লাহে লাহে ব্ৰেকফাষ্ট কৰি কোনো পৰিকল্পনা নকৰাকৈয়ে ওলাই আহিলোঁ—মাত্ৰ সাগৰৰ পাৰত কিছু নিস্তব্ধ সময় কটাম বুলি ভাবি। কিন্তু প্ৰমেনেডত উপস্থিত হোৱাৰ লগে লগে কিবা এটা বেলেগ অনুভৱ হ’ল। মই আশা কৰা নিস্তব্ধতাৰ ঠাইত ৰং, শব্দ আৰু গতিবিধি দেখিলো। খোজকাঢ়ি যোৱা পথটোত ষ্টলবোৰ শাৰী পাতি আছিল—উজ্জ্বল, সজীৱ, আমন্ত্ৰণজনক। কিছুমানে খাদ্য আগবঢ়াইছিল, এনেকুৱা ধৰণৰ যে নাথাকিলেও নিমিষতে ভোক লাগে। আন কিছুমানে কিতাপ, হাতেৰে বনোৱা সজ্জা, সৰু সৰু কলাত্মক টুকুৰা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। আইচক্ৰীম, চাহ, কফি...
আৰু সকলোতে মানুহ ভৰি আছিল—থমকি ৰৈ, হাঁহি হাঁহি, বস্তু কিনি, কথা পাতি।
 |
| প্ৰমেনেডৰ ষ্টলবোৰ। |
সেইদিনা আছিল ৱৰ্থিং কাৰ্নিভাল। ৱৰ্থিং কাৰ্নিভাল এটা বাৰ্ষিক উদযাপন আৰু এই অনুষ্ঠানত পেৰেড আৰু বিভিন্ন আনন্দদায়ক কাৰ্যসূচী অনুষ্ঠিত কৰা হয়। সকলোৱে এক সম্প্ৰদায় হিচাপে একত্ৰিত হৈ ফূৰ্তি কৰে আৰু দান-বৰঙণিৰ বাবে ধন সংগ্ৰহ কৰে।
সেই দিনটো মানুহৰ বিষয়ে আছিল। সমুদায়। একেলগে থকা। এটা দিন য’ত চহৰখন সজীৱ হৈ উঠিছিল—দৈনন্দিন কাৰ্যসূচীৰ বাবে নহয়, আনন্দৰ বাবে। আৰু অজানিতে মই ইয়াৰ অংশ হৈ পৰিলোঁ। দিনটো আৰু সাধাৰণ যেন নালাগিল।
পৰিৱেশটো মোৰ মাজত থিতাপি ল’বলৈ দি মই লাহে লাহে ষ্টলবোৰৰ কাষেৰে খোজ কাঢ়িবলৈ ধৰিলোঁ—ষ্টলবোৰ অন্বেষণ কৰি, মানুহবোৰক নিৰীক্ষণ কৰি।
 |
| মই ষ্টলবোৰ অন্বেষণ কৰিলো। |
ভিৰৰ মাজেৰে এক প্ৰকাৰৰ প্ৰত্যাশাই গতি কৰিলে।
আৰু ঠিক তাৰ পিছতেই, পেৰেড আৰম্ভ হ’ল। এইটো কেৱল পেৰেড নাছিল, ই আছিল এটা গতিশীল উদযাপন।
ৰঙীন সাজ-পোছাকে ৰাস্তাটো ভৰি পৰিল— উজ্জ্বল, জীৱনেৰে ভৰা। শিশু, প্ৰাপ্তবয়স্ক, স্থানীয় গোট, ব্যৱসায়ী—সকলোৱে যেন ইয়াৰ অংশ আছিল। কোনোৱে চৰিত্ৰৰ ৰূপত সাজ-পোছাক পিন্ধিছিল, কোনোৱে ৭০ৰ দশক, মহাকাশ বা বিজ্ঞান-কল্পকাহিনীৰ দৰে সাজ-পোছাক পিন্ধিছিল, কোনোৱে কেৱল আনন্দময় ৰঙত।
 |
| কিছুমান অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে কাৰ্টুন চৰিত্ৰৰ সাজ-পোছাক পিন্ধি আহিছিল। |
 |
| এটা নৃত্যৰ গোট। |
 |
| দুগৰাকী ধুনীয়া ভদ্ৰমহিলা, শোভাযাত্ৰাত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। |
এইটো কোনো ভব্য বাণিজ্যিক নাছিল। ই আছিল একত্ৰিত হোৱা এটা সম্প্ৰদায়—উদযাপন কৰা, সৃষ্টি কৰা, অংশগ্ৰহণ কৰা, আনকি দাতব্য সংস্থাৰ বাবে ধন সংগ্ৰহ কৰা।
মই মানুহৰ মুখত আনন্দ দেখিবলৈ পালোঁ—প্ৰকৃত আনন্দ।
 |
| এগৰাকী ধুনীয়া ভদ্ৰমহিলা, মানুহৰ পৰা তথ্য সংগ্ৰহ কৰিছে। |
মই কিছু সময় থিয় হৈ খাদ্য খাই, মানুহ চাই, গান শুনি থাকিলোঁ।
কোনো খৰখেদা নাই। কোনো পৰিকল্পনা নাই।
মাত্ৰ মুহূৰ্তবোৰৰ আনন্দ ল'লোঁ।
 |
| এটা ধেমেলীয়া মুহূৰ্ত, "Dump a huppy" এটা চাফাই সেৱাই, শোভাযাত্ৰাত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। |
আৰু গম নোপোৱাকৈয়ে মই "বিশ্ৰাম লম" বুলি পৰিকল্পনা কৰা দিনটো বহুত বেছি চহকী কিবা এটালৈ পৰিণত হৈছিল—ভাগৰলগা নহয়, কিন্তু অনুভৱৰে পৰিপূৰ্ণ। পিছত হোটেললৈ উভতি আহোঁতে মই এটা সহজ কথা উপলব্ধি কৰিলোঁ—কেতিয়াবা, আমি পৰিকল্পনা নকৰা অভিজ্ঞতাবোৰ আমাৰ ভাল অভিজ্ঞতা হৈ পৰে।
আমি মাত্ৰ তাত উপস্থিত হওঁ...
আৰু উপযুক্ত মুহূৰ্তই আমাক বিচাৰি পায়।
Tuesday, 24 March 2026
Vintage Car show: যেতিয়া Steyne Gardens এ সময় পিছুৱাই দিলে
 |
এয়া কিছু দশক আগৰ কথা।
বৰ্তমান মই ৱৰ্থিংত আছো, এখন মনোমোহা সাগৰৰ পাৰৰ চহৰ য’ত এটা সাধাৰণ ৰাতিপুৱাও স্মৰণীয় কিবা এটালৈ পৰিণত হ’ব পাৰে। মোৰ হোটেলখনৰ ঠিক লগা লগিকৈ Steyne Gardens—এখন মুকলি, শান্তিপূৰ্ণ পাৰ্ক যিয়ে চহৰৰ ছন্দৰ লগত উশাহ লোৱা যেন লাগে। নীৰৱ দেওবাৰ এটাত সেই শান্তিৰ ঠাইত লাহে লাহে এটা আনন্দদায়ক গুঞ্জন উঠিল। ভিনটেজ গাড়ী আৰু বাইক শ্ব’ এটাই বাগিচাখন দখল কৰিছিল। গৰমৰ উষ্ণ ৰাতিপুৱা আছিল। হোটেলত ব্ৰেকফাষ্ট শেষ কৰি মই বাহিৰলৈ ওলাই আহিলোঁ, অকমান লাহে লাহে খোজকঢ়াৰ আশাত—কিন্তু তাৰ পৰিৱৰ্তে, মই এনে এটা দৃশ্য দেখিলোঁ, যিটোৱে সময় পিছুৱাই দিয়াৰ দৰে অনুভৱ হৈছিল।
 |
| ভিনটেজ গাড়ী আৰু বাইক শ্ব’ |
 |
| অতি পুৰণি গাড়ী। |
 |
| পুৰণি ক্লাছিক গাড়ী। |
 |
| উজ্জ্বলভাৱে পলিচ কৰা বাইক। |
 |
| কিছুমান পুৰণি চাইকেলও প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল, সুন্দৰকৈ পলিচ কৰা আৰু ভালদৰে ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰা হৈছিল। |
 |
| এখন সুন্দৰকৈ পৰিৱৰ্তিত গাড়ী। |
Monday, 2 March 2026
Portsmouth - প্ৰকৃতিপ্ৰেমীৰ বাবে এটা উপকূলীয় আশ্ৰয়স্থল
 |
ব্ৰিটেইনৰ প্ৰধান নৌ যুদ্ধ বাহিনী ৰয়েল নেভিৰ ঐতিহাসিক ঘৰ আৰু বিশ্বৰ আটাইতকৈ পুৰণি শুকান ডক (dry dock) হিচাপে পৰ্টছমাউথ বিখ্যাত। ই ব্ৰিটেইনৰ একমাত্ৰ দ্বীপ চহৰ আৰু ৱৰ্থিঙৰ পৰা মাত্ৰ প্ৰায় ৬০ কিলোমিটাৰ দূৰত। ৰাতিপুৱাই প'ৰ্টছমাউথ অভিমুখে ৰেলত উঠিলোঁ।
ইংলেণ্ডত ৰে’ল যাত্ৰাত নিৰৱে আৰামদায়ক কিবা এটা আছে। স্থিৰ ছন্দ, পাৰ হৈ যোৱা পথাৰবোৰ, নতুন ঠাইলৈ লাহে লাহে কঢ়িয়াই নিয়াৰ অনুভৱ। ৰেলখন পৰ্টছমাউথৰ ওচৰ পোৱাৰ লগে লগে কিবা এটা সলনি হ’বলৈ ধৰিলে।
পৰ্টছমাউথৰ বেছিভাগেই পৰ্টছিয়া দ্বীপত অৱস্থিত। ৰেলৰ খিৰিকীৰে দুয়োফালে পানীৰ টুকুৰাবোৰ দেখা গ’ল—কেতিয়াবা দূৰৈত, কেতিয়াবা অভাৱনীয়ভাৱে ওচৰত। ৰেলখনে যেন এই পৰিৱৰ্তিত প্ৰাকৃতিক দৃশ্যৰ ওপৰেৰে লাহে লাহে পিচলি গৈ আছে।
 |
| মানচিত্ৰত প'ৰ্টছমাউথ, চিহ্নিত কৰা ঠাইবোৰ মোৰ ভ্ৰমণৰ গন্তব্যস্থান। |
সেই বিশাল জাহাজবোৰৰ দৃশ্য—নিস্তব্ধ, আৰু মৰ্যাদাপূৰ্ণ—প্ৰায় অতিবাস্তৱ যেন লাগিল। সেইবোৰ কেৱল জাহাজ নাছিল; তেওঁলোকে নিজৰ ভিতৰত সময় কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছিল।
 |
| Historic Dockyard |
মই তালৈ গৈ ওপৰলৈ উঠিলো।
ওপৰৰ পৰা পৰ্টছমাউথখন সম্পূৰ্ণৰূপে দেখা যায়। সাগৰখন অন্তহীনভাৱে বিস্তৃত হৈছিল, তলত জাহাজবোৰে লাহে লাহে গতি কৰিছিল আৰু চহৰখন একে সময়তে বিশাল আৰু অন্তৰংগ দুয়োটা অনুভৱ হৈছিল। কেইমুহূৰ্তমানৰ বাবে মই মাত্ৰ থিয় হৈ থাকিলোঁ, সকলোবোৰ চাই।
 |
| স্পিনেকাৰ টাৱাৰ। |
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ব্ৰেণ্ডসমূহে খোজকাঢ়ি যোৱা পথবোৰত শাৰী পাতিছিল, যাৰ ফলত ঠাইখন বজাৰ কৰা লোকসকলৰ বাবে এক প্ৰকাৰৰ স্বৰ্গলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল।
 |
| ইয়াৰ দোকানবোৰ। |
 |
| Gunwharf Quays, দোকানবোৰ বৰ ভাল লাগিল। |
বেঞ্চ এখন বিচাৰি বহি, আইচক্ৰীম খাই খাই সিহঁতৰ খেল চাই থাকিলোঁ।
 |
| আমাৰ দেশত, সেই সময়ত, এই ধৰণৰ খেল মই দেখা নাছিলো। |
এটা সাধাৰণ ঘৰ। নীৰৱ। অনাড়ম্বৰ।
আৰু তথাপিও ই বহন কৰিছিল এজন মহান গল্পকাৰৰ আৰম্ভণি। নিমিষতে মোৰ মনটো ঘূৰি গ’ল অলিভাৰ টুইষ্টলৈ (Oliver Twist)— সেই স্কুলীয়া দিনবোৰ, ডিকেন্সৰ জগতখনৰ সৈতে সেই প্ৰথম মুখামুখিবোৰ। তাত থিয় হৈ এনে লাগিল যেন অতীত আৰু বৰ্তমানৰ মাজত এখন সেঁতু নিৰ্মিত হৈছে—কাহিনী এটা পঢ়ি থকা এজন যুৱ ছাত্ৰ আৰু এজন ভ্ৰমণকাৰীৰ মাজত, সেই কাহিনীটো এসময়ত য’ত আৰম্ভ হৈছিল তাতেই থিয় হৈ থকা।
 |
| আমি সৰুতে পঢ়া কাহিনী Oliver Twist অৰ লিখক Charles Dickens জন্ম হোৱা ঘৰটো, এতিয়া এটা সংগ্ৰহালয়লৈ পৰিবৰ্তন কৰা হৈছে। |
কৌতুহলে মোক ওচৰ চপাই লৈ গ’ল। মই জানিবলৈ পালোঁ যে এয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চিলা মহোৎসৱ (International Kite Festival)।
পথাৰখন ৰঙেৰে সজীৱ হৈ আছিল—কল্পনা কৰিব পৰা প্ৰতিটো আকৃতি আৰু আকাৰৰ চিলা আৰু বেলুন। কিছুমান সৰু, আন কিছুমান ডাঙৰ আৰু প্ৰায় বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰা।
আৰু তাৰ পিছত এটা এটাকৈ চিলাবোৰ আকাশত উৰিবলৈ ধৰিলে।
আকাশখন লাহে লাহে ৰং আৰু আনন্দৰে ভৰি পৰিল। কিছু সময়ৰ বাবে মই মাত্ৰ থিয় হৈ থাকিলোঁ, মন্ত্ৰমুগ্ধ হৈ, ওপৰলৈ চাই, এনে লাগিল যেন মই কিবা এটা যাদুকৰী অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছো।
 |
| ৰঙীন চিলা আৰু বেলুনেৰে আকাশ ভৰি পৰিছে। |
তাত ওচৰৰ সংগ্ৰহালয় আৰু মুকলি সাগৰৰ পাৰৰ লগতে ১৬ শ শতিকাৰ চাউথছি দুৰ্গ চালো। পৰিৱেশটো আকৌ বেলেগ অনুভৱ হ’ল—শান্ত, যেন দিনটো নিজেই লেহেমীয়া হৈ আহিছে।
 |
| চাউথছি দুৰ্গ |
 |
| চাউথছিত সাগৰৰ কাষত। শুদ্ধ বতাহ, পৰিষ্কাৰ ঠাই। লাহে লাহে খোজ কাঢ়ি, শিলবোৰৰ ওপৰত বহি, মই নিজকে ৰিচাৰ্জ কৰি ললোঁ। |
 |
| ডাঙৰ জাহাজ। |
 |
| ৰাস্তাত এটা টেংক দেখা পালোঁ, ফটো এখনৰ বাবে পোজ দিলোঁ। |
ৱৰ্থিংলৈ উভতি অহা ৰেল যাত্ৰাটো আৰু নিস্তব্ধ যেন লাগিল।
Subscribe to:
Posts (Atom)
-
Read English Version পাহাৰৰ ওপৰত অৱস্থিত এটা বৃহৎ অট্টালিকা সদৃশ ঘৰ। বাচ বা ট্ৰেইনেৰে অহা যোৱা কৰোতে দেখি দেখি মনত সেইটো চোৱাৰ হেপাহ জা...
-
Read English Version কোনে লণ্ডন ভ্ৰমণ কৰিব নিবিচাৰে? ময়ো চহৰখন ভ্ৰমণ কৰিবলৈ অতিশয় উৎসাহিত হৈ আছিলোঁ আৰু দক্ষিণ ইংলেণ্ডৰ ৱৰ্থিংত থকাৰ... -
Read English Version এয়া ২০১৩ চনৰ জুন মাহ। বৰ্তমান মই দক্ষিণ ইংলেণ্ডৰ West Sussex ৰ ৱৰ্থিং (Worthing) নামৰ ঠাইত আছো আৰু আজি অৰুণ্ডেল দ...
