 |
৩ আগস্ট, ২০১৩ ।
মই মনে মনে আজিৰ দিনটো বিশেষ কিবা এটাৰ বাবে আঁতৰাই ৰাখিছিলোঁ—লণ্ডনৰ সংগ্ৰহালয় চোৱাৰ বাবে। মোৰ আন বহু দিনৰ দৰেই ইয়াৰ আৰম্ভণি হৈছিল ৱৰ্থিংৰ পৰা। সোনকালে কৰা ব্ৰেকফাষ্ট, আৰু তাৰ পিছত ৰেল যাত্ৰা যিয়ে মোক লণ্ডনৰ ফালে লৈ গ’ল—ভিক্টোৰিয়া ষ্টেচনলৈ। মোৰ এটা সহজ পৰিকল্পনা আছিল: সেইদিনা যিমান পাৰো সংগ্ৰহালয় ভ্ৰমণ কৰা। আৰু যিহেতু সময় সীমিত আছিল—ৰাতিৰ আগতেই মই ৱৰ্থিংলৈ উভতি যাবলগীয়া আছিল—মই এটা সিদ্ধান্ত লৈছিলো। ভিক্টোৰিয়া ষ্টেচনৰ ওচৰৰ সংগ্ৰহালয়বোৰ চোৱাৰ। সংগ্ৰহালয়বোৰ ইটোৱে সিটোৰ ওচৰত। প্ৰৱেশ মাচুল নালাগে।
 |
| আজি মই ভ্ৰমণ কৰিব বিচৰা সংগ্ৰহালয়বোৰ। |
লন্ডনৰ পৰা প্ৰায় ৪ কিলোমিটাৰ মান দূৰত অৱস্থিত, এইটো এটা পৃথিৱী বিখ্যাত সংগ্ৰহালয়।
ইয়াত প্ৰায় ৮০ লাখ বিভিন্ন ধৰণৰ বস্তু সংগ্ৰহ কৰি থোৱা আছে। ইয়াত চাবলৈ বহুত বস্তু আছে - বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ চৰাই, জন্তু, পখিলা, উদ্ভিদ, খনিজ, ৰত্ন আৰু শিল, Whales, সাহিত্য আৰু কলা, ডাইনোছৰ, স্তন্যপায়ী, জীৱাশ্ম, আগ্নেয়গিৰি, উল্কাপিণ্ড ... আদি। ভিক্টোৰিয়া ষ্টেচনৰ পৰা লণ্ডনৰ মাটিৰ তলৰ underground ৰেলৱে "দ্য টিউব (the tube)" লৈ চাউথ কেনচিংটন (South Kensington) লৈ গ'লোঁ। তাৰ পৰা খোজ কাঢ়ি গৈ Natural History Museum পালোঁ। সংগ্ৰহালয়ৰ ভিতৰত ভৰি দিয়াৰ আগতেই মই ৰৈ দিলোঁ।
বিল্ডিংটোৱে মোৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিলে।
টেৰাকোটা টাইলছেৰে নিৰ্মাণ কৰা এই ঠাইখন সংগ্ৰহালয়ৰ দৰে অনুভৱ হোৱা নাছিল—এইটো এটা শিল্পকৰ্ম যেন লাগিছিল। প্ৰতিটো সবিশেষ, প্ৰতিটো বক্ৰতা, প্ৰতিটো খোদিত যেন ইচ্ছাকৃতভাৱে কৰা হৈছিল, প্ৰায় যেন অট্টালিকাটোৱে আপোনাক ভিতৰত কি আছে তাৰ বাবে নিৰৱে প্ৰস্তুত কৰি আছে।
 |
| Building টো দেখিবলৈ বৰ মনোমোহা, বাহিৰ আৰু ভিতৰ খন architectural terracotta tiles এৰে নিৰ্মিত। |
ভিতৰত কথাবোৰৰ পৰিসৰ সলনি হৈ গ’ল।
মোক প্ৰথমতেই মন্ত্ৰমুগ্ধ কৰা বস্তুটো আছিল ডিপ্ল’ড’কাছ (Diplodocus) ৰ বিশাল কংকালটো—১০৫ ফুট (৩২ মিটাৰ) দীঘল। ইয়াৰ nickname হʼল "Dippy". এইটো হলঘৰৰ ওপৰেৰে বিস্তৃত হৈ আছিল— বিশাল, নিস্তব্ধ, প্ৰায় অবাস্তৱ। তাৰ তলত থিয় হৈ মোৰ নিজকে বৰ সৰু যেন লাগিল।
মই সচেতন হৈ পৰিলোঁ— সময়ৰ বিষয়ে, ইতিহাসৰ বিষয়ে, আমাৰ পৃথিৱীৰ বহু আগতেই থকা এখন পৃথিৱীৰ বিষয়ে। কেৱল প্ৰদৰ্শনী নাছিল; ই আছিল এটা সোঁৱৰণী। ইয়াত ডিপ্ল’ড’কাছৰ ওপৰিও আন নানা ধৰণৰ বিশাল ডাইনোছৰৰ কংকালৰ কাল্পনিক অবয়ব চাব আৰু এই প্ৰাচীন দৈত্যবোৰৰ বিষয়ে জানিব পাৰি।
 |
| ডিপ্ল’ড’কাছ কংকালৰ প্ৰতিৰূপ |
অতীতৰ দৈত্যৰ পৰা মই জীৱনৰ সমৃদ্ধিৰ মাজলৈ আগবাঢ়িলোঁ।
বন্যপ্ৰাণীৰ প্ৰদৰ্শনীয়ে এক বেলেগ ধৰণৰ আশ্চৰ্য্যৰ মুকলি কৰি দিলে।
চৰাইৰ গেলেৰী, স্তন্যপায়ী গেলেৰী—প্ৰতিটোৱেই বিশাল, বিশদ আৰু সযতনে সজ্জিত। ক্ষুদ্ৰ পোক-পৰুৱাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিশাল শক্তিশালী স্তন্যপায়ী প্ৰাণীলৈকে, বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ জীৱ-জন্তুবোৰ যেন ইয়াত গোট খাইছিল, মনে মনে নিজৰ কাহিনী ক’বলৈ।
 |
| Bird Gallery ৰ এটা অংশ, ইয়াত ক্ষুদ্ৰ hummingbird পৰা আৰম্ভ কৰি বিশাল elephant bird লৈকে বিভিন্ন চৰাইৰ মূৰ্তি, ইয়াৰ কণী আৰু বাহ আছে। |
এনে লাগিল যেন মোক তেওঁলোকৰ লগত চিনাকি কৰাই দিয়া হৈছে।
 |
| স্তন্যপায়ী গেলেৰীৰ এটা অংশ। চিলিঙৰ পৰা ওলমি থকা আকৰ্ষণীয় blue whale ৰ অবিশ্বাস্য কংকাল দেখি আচৰিত হ'ব! |
তাৰ পিছত প্ৰদৰ্শনীত এটা পৰিৱৰ্তন আহিল— জীৱিত ৰূপৰ পৰা আমাৰ গ্ৰহৰ পদাৰ্থলৈ।
পৃথিৱীৰ গেলেৰীবোৰে মোক নিজৰ নিস্তব্ধ উজ্জ্বলতাৰে আকৰ্ষণ কৰিলে—ধাতু, শিল, খনিজ পদাৰ্থ, ৰত্ন... পৃথিৱীৰ ইতিহাস, পৃথিৱীৰ টুকুৰা, লাখ লাখ বছৰৰ আকৃতিৰ। ইয়াত এই বস্তুবোৰ প্ৰকৃতিত কি আকাৰত পোৱা যায় আৰু মানুহে তাৰ পৰা কি ধৰণৰ সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰে ভালদৰে দেখুওৱা হৈছে। আনকি ভূমিকম্পৰ বিষয়েও জানিব পাৰি।
 |
| পৃথিৱীৰ গেলেৰীৰ আভাস। ধাতু, খনিজ আৰু ৰত্ন যেনে সোণ, হীৰা, sapphire, অপেল, কোৱাৰ্টছ, জিৰকন, ৰুবি আৰু পান্নাৰ নমুনা — প্ৰাকৃতিক আৰু মানৱসৃষ্ট ৰূপত। |
পোহৰৰ তলত কোমলকৈ জিলিকি থকা হীৰাৰ পিৰামিড, বিশ্বৰ ভিতৰতে ৰঙীন হীৰাৰ সৰ্ববৃহৎ সংকলন। ই কেৱল জিলিকি থকা নাছিল—ই দৃষ্টি ধৰি ৰাখিছিল। ইয়াত প্ৰায় কাব্যিক কিবা এটা আছিল—হেঁচাত গঢ় লৈ উঠা সৌন্দৰ্য্য, যুগ যুগ ধৰি লুকাই থকা, এতিয়া প্ৰকাশ পাইছে।
 |
| Aurora Pyramid of Hope: ২৯৬টা প্ৰাকৃতিক ৰঙৰ হীৰাৰ এক আচৰিত শৃংখল যি অতিবেঙুনীয়া পোহৰৰ তলত জিলিকি উঠে। |
প্ৰথমতে আন মিউজিয়ামৰ এখন দোকানৰ দৰেই অনুভৱ হৈছিল। কিন্তু লাহে লাহে তাৰ মাজেৰে খোজ কাঢ়ি গৈ থাকোঁতে বুজিলোঁ—এইটো সংগ্ৰহালয়টোৰ এটা সম্প্ৰসাৰণ মাথোঁ।
 |
| দোকানবোৰ। |
স্ফটিক আৰু খনিজ পদাৰ্থৰ এটা অংশৰ ওচৰত মই থমকি ৰ’লোঁ। তেওঁলোকৰ কিবা এটা আকৰ্ষণ আছিল—কেৱল সৌন্দৰ্য্যই নহয়, এই ধাৰণাটো যে ইহঁত গঠন হ’বলৈ লাখ লাখ বছৰ লাগিছিল, আৰু এতিয়া নিৰৱে এটা শ্বেল্ফত জিৰণি লৈ আছে, ক্ৰয়ৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছে।
 |
| বিক্ৰীৰ বাবে ৰত্ন |
প্ৰতিটো খণ্ডই আন এটা দিশলৈ লৈ গৈছিল, প্ৰতিটো আৱিষ্কাৰে আৰু অধিক কৌতুহলৰ দুৱাৰ মুকলি কৰিছিল। সময় নিৰৱে পাৰ হৈ গ’ল।
ঘড়ীটো চাওঁতে দেখিলোঁ ইতিমধ্যে সন্ধিয়া প্ৰায় ৪:৩০ মান হৈছে। কিন্তু দিনটোৰ আৰু পৰিকল্পনা আছিল। বিজ্ঞান সংগ্ৰহালয় (Science Museum) আৰু ভিক্টোৰিয়া আৰু এলবাৰ্ট সংগ্ৰহালয় (Victoria and Albert Museum) এতিয়াও মোৰ তালিকাত আছিল।
গতিকে সংগ্ৰহালয়টোৰ পৰা ওলাই আহি ওচৰতে থকা বিজ্ঞান সংগ্ৰহালয়ৰ ফালে খোজ দিবলৈ ধৰিলোঁ।
