 |
২০১৩ চনৰ ২৫ আগষ্টৰ কথা। এই বছৰটোত মই ৱৰ্থিংত থকা কেইমাহমান হ’ল।
যোৱা কালি দিনটো দীঘলীয়া আছিল। মই বহুত খোজ কাঢ়িছিলোঁ, বহুত অন্বেষণ কৰিছিলোঁ... আৰু আজি, মোৰ একেধৰণৰ কিবা এটা কৰাৰ কোনো উদ্দেশ্য নাছিল। মই এটা লেহেমীয়া দিন বিচাৰিছিলো। আজি অলপ দেৰিকৈ সাৰ পাই মই মোৰ হোটেলত অতি লাহে লাহে ব্ৰেকফাষ্ট কৰি কোনো পৰিকল্পনা নকৰাকৈয়ে ওলাই আহিলোঁ—মাত্ৰ সাগৰৰ পাৰত কিছু নিস্তব্ধ সময় কটাম বুলি ভাবি। কিন্তু প্ৰমেনেডত উপস্থিত হোৱাৰ লগে লগে কিবা এটা বেলেগ অনুভৱ হ’ল। মই আশা কৰা নিস্তব্ধতাৰ ঠাইত ৰং, শব্দ আৰু গতিবিধি দেখিলো। খোজকাঢ়ি যোৱা পথটোত ষ্টলবোৰ শাৰী পাতি আছিল—উজ্জ্বল, সজীৱ, আমন্ত্ৰণজনক। কিছুমানে খাদ্য আগবঢ়াইছিল, এনেকুৱা ধৰণৰ যে নাথাকিলেও নিমিষতে ভোক লাগে। আন কিছুমানে কিতাপ, হাতেৰে বনোৱা সজ্জা, সৰু সৰু কলাত্মক টুকুৰা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। আইচক্ৰীম, চাহ, কফি...
আৰু সকলোতে মানুহ ভৰি আছিল—থমকি ৰৈ, হাঁহি হাঁহি, বস্তু কিনি, কথা পাতি।
 |
| প্ৰমেনেডৰ ষ্টলবোৰ। |
সেইদিনা আছিল ৱৰ্থিং কাৰ্নিভাল। ৱৰ্থিং কাৰ্নিভাল এটা বাৰ্ষিক উদযাপন আৰু এই অনুষ্ঠানত পেৰেড আৰু বিভিন্ন আনন্দদায়ক কাৰ্যসূচী অনুষ্ঠিত কৰা হয়। সকলোৱে এক সম্প্ৰদায় হিচাপে একত্ৰিত হৈ ফূৰ্তি কৰে আৰু দান-বৰঙণিৰ বাবে ধন সংগ্ৰহ কৰে।
সেই দিনটো মানুহৰ বিষয়ে আছিল। সমুদায়। একেলগে থকা। এটা দিন য’ত চহৰখন সজীৱ হৈ উঠিছিল—দৈনন্দিন কাৰ্যসূচীৰ বাবে নহয়, আনন্দৰ বাবে। আৰু অজানিতে মই ইয়াৰ অংশ হৈ পৰিলোঁ। দিনটো আৰু সাধাৰণ যেন নালাগিল।
পৰিৱেশটো মোৰ মাজত থিতাপি ল’বলৈ দি মই লাহে লাহে ষ্টলবোৰৰ কাষেৰে খোজ কাঢ়িবলৈ ধৰিলোঁ—ষ্টলবোৰ অন্বেষণ কৰি, মানুহবোৰক নিৰীক্ষণ কৰি।
 |
| মই ষ্টলবোৰ অন্বেষণ কৰিলো। |
ভিৰৰ মাজেৰে এক প্ৰকাৰৰ প্ৰত্যাশাই গতি কৰিলে।
আৰু ঠিক তাৰ পিছতেই, পেৰেড আৰম্ভ হ’ল। এইটো কেৱল পেৰেড নাছিল, ই আছিল এটা গতিশীল উদযাপন।
ৰঙীন সাজ-পোছাকে ৰাস্তাটো ভৰি পৰিল— উজ্জ্বল, জীৱনেৰে ভৰা। শিশু, প্ৰাপ্তবয়স্ক, স্থানীয় গোট, ব্যৱসায়ী—সকলোৱে যেন ইয়াৰ অংশ আছিল। কোনোৱে চৰিত্ৰৰ ৰূপত সাজ-পোছাক পিন্ধিছিল, কোনোৱে ৭০ৰ দশক, মহাকাশ বা বিজ্ঞান-কল্পকাহিনীৰ দৰে সাজ-পোছাক পিন্ধিছিল, কোনোৱে কেৱল আনন্দময় ৰঙত।
 |
| কিছুমান অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে কাৰ্টুন চৰিত্ৰৰ সাজ-পোছাক পিন্ধি আহিছিল। |
 |
| এটা নৃত্যৰ গোট। |
 |
| দুগৰাকী ধুনীয়া ভদ্ৰমহিলা, শোভাযাত্ৰাত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। |
এইটো কোনো ভব্য বাণিজ্যিক নাছিল। ই আছিল একত্ৰিত হোৱা এটা সম্প্ৰদায়—উদযাপন কৰা, সৃষ্টি কৰা, অংশগ্ৰহণ কৰা, আনকি দাতব্য সংস্থাৰ বাবে ধন সংগ্ৰহ কৰা।
মই মানুহৰ মুখত আনন্দ দেখিবলৈ পালোঁ—প্ৰকৃত আনন্দ।
 |
| এগৰাকী ধুনীয়া ভদ্ৰমহিলা, মানুহৰ পৰা তথ্য সংগ্ৰহ কৰিছে। |
মই কিছু সময় থিয় হৈ খাদ্য খাই, মানুহ চাই, গান শুনি থাকিলোঁ।
কোনো খৰখেদা নাই। কোনো পৰিকল্পনা নাই।
মাত্ৰ মুহূৰ্তবোৰৰ আনন্দ ল'লোঁ।
 |
| এটা ধেমেলীয়া মুহূৰ্ত, "Dump a huppy" এটা চাফাই সেৱাই, শোভাযাত্ৰাত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। |
আৰু গম নোপোৱাকৈয়ে মই "বিশ্ৰাম লম" বুলি পৰিকল্পনা কৰা দিনটো বহুত বেছি চহকী কিবা এটালৈ পৰিণত হৈছিল—ভাগৰলগা নহয়, কিন্তু অনুভৱৰে পৰিপূৰ্ণ। পিছত হোটেললৈ উভতি আহোঁতে মই এটা সহজ কথা উপলব্ধি কৰিলোঁ—কেতিয়াবা, আমি পৰিকল্পনা নকৰা অভিজ্ঞতাবোৰ আমাৰ ভাল অভিজ্ঞতা হৈ পৰে।
আমি মাত্ৰ তাত উপস্থিত হওঁ...
আৰু উপযুক্ত মুহূৰ্তই আমাক বিচাৰি পায়।
No comments:
Post a Comment