লণ্ডনে হাত বাউল দি মাতিছে

কোনে লণ্ডন ভ্ৰমণ কৰিব নিবিচাৰে?
ময়ো চহৰখন ভ্ৰমণ কৰিবলৈ অতিশয় উৎসাহিত হৈ আছিলোঁ আৰু দক্ষিণ ইংলেণ্ডৰ ৱৰ্থিংত থকাৰ সময়ছোৱাত মই ইয়াক একাধিকবাৰ ভ্ৰমণ কৰিছিলোঁ।

এটা শনিবাৰে মই হোটেলত ব্ৰেকফাষ্ট সম্পূৰ্ণ কৰি অতি ৰাতিপুৱাতে লণ্ডন অভিমুখে ৰাওনা হ’লোঁ। লণ্ডন ৱৰ্থিংৰ পৰা প্ৰায় ১০০ কিমি দূৰত, ট্ৰেইনেৰে গ'লে প্ৰায় ১.৫ ঘন্টামান লাগে।

চহৰখনৰ সৈতে মোৰ প্ৰথম প্ৰকৃত পৰিচয় হৈছিল সেই আইকনিক Red bus service ৰ ৰঙা বাছবোৰৰ এখনৰ ওপৰৰ ডেকৰ পৰা। ই কেৱল যিকোনো বাছ নহয়, মুকলি শীৰ্ষৰ sightseeing বাছ — যিবোৰে আপোনাক যেতিয়াই ইচ্ছা তেতিয়াই ইয়াত উঠা নমা কৰিবলৈ দিয়ে।

প্ৰথমবাৰ আহোতে Red bus service লৈ সম্পূৰ্ন লণ্ডন চহৰ চাইছো। ইয়াৰ দুমহলীয়া খোলা গাড়ী, গাইডজনে ঠাইবিলাকৰ বিশদ বিৱৰণ দিয়ে ।

Red bus বোৰ গোটেই চহৰখনতে ঘূৰি ফুৰে আৰু আটাইবোৰ পৰ্যটন স্থানতে ৰৈ ৰৈ যায়। বাছত গাইডজনে কি ঠাই আহিছে আৰু তাৰ সম্পৰ্কীয় কাহিনী স্পিকাৰত কৈ থাকে, মানুহে সেই হিচাবে নিজৰ ইচ্ছামতে ভাল পোৱা ঠাইত নামি গৈ চাই। চোৱাৰ শেষত বাছ স্টপেজলৈ আহিলে ৫ মিনিটৰ ভিতৰত আন এখন red bus আহি পাইহি।
বাছবোৰ নিজেই আচৰিত ধৰণে আৰামদায়ক আছিল। পৰিষ্কাৰ আসন, ভালদৰে ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰা ভিতৰৰ অংশ, আৰু আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল, সেই মুকলি চালখন যিয়ে আপোনাক কেৱল চহৰৰ মাজেৰে পাৰ হোৱাতকৈ চহৰৰ অংশ যেন অনুভৱ কৰাইছিল।
আপুনি য'তেই বিচাৰে তাতেই উঠিব, য'তেই কিবা এটাই আপোনাৰ চকুত পৰে তাতেই নামি যাওক, অন্বেষণ কৰক, আৰু আকৌ আন এখন বাছত উঠিব। কোনো খৰখেদা নাই। কোনো চাপ নাই। মাত্ৰ যেন কৌতুহলে বাট আগুৱাই লৈ গৈছে।

মোৰ প্ৰথম ষ্টপবোৰৰ ভিতৰত এটা আছিল এলিজাবেথ টাৱাৰৰ উচ্চ উপস্থিতি, যাক প্ৰায়ে মৰমেৰে বিগ বেন (Big Ben) বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ কাষত থিয় হৈ মই অনুভৱ কৰিলোঁ চিনাকি আৰু বিস্ময়ৰ এক অদ্ভুত মিশ্ৰণ—যেনে আপুনি গোটেই জীৱন কেৱল ফটোত দেখা কোনোবা এজনক লগ পাইছে।

Big Ben আৰু Clock Tower (Elizabeth Tower), Big Ben হʼল প্ৰতিটো ঘন্টাতে শব্দ কৰা ১৩ টন ওজনৰ ঘণ্টাটোৰ নাম।

ইয়াৰ ঠিক কাষতে ৱেষ্টমিনিষ্টাৰৰ মহিমামণ্ডিত প্ৰাসাদটো বিস্তৃত হৈ আছিল, ইয়াৰ গথিক স্থাপত্য প্ৰায় অতি জটিল আছিল। সবিশেষ, খোদিত, নিৰ্মল স্কেল—এই সকলোবোৰে যেন অতীতৰ শতিকাবোৰৰ কাহিনী ফুচফুচাই কৈছিল।
আৰু তাৰ পিছত আছিল টেমছ নদী, এই সকলোবোৰৰ কাষত শান্তভাৱে বৈ আছিল, যেন ই সকলো দেখিছে আৰু কথনৰ সলনি মৌনতাক বাছি লৈছে।

Big Ben আৰু Palace of Westminster (Houses of Parliament) অৰ কাষত, Westminster Bridge অৰ ওপৰত।

আইকনিক টাৱাৰ ব্ৰীজ (Tower Bridge), Thames নদীৰ ওপৰত বন্ধা এই মনোমোহা দলং খন গৌৰৱেৰে থিয় হৈ আছিল। আনহাতে লণ্ডন ব্ৰীজে, অধিক সহজ আৰু নিস্তব্ধ, মোক সোঁৱৰাই দিছিল যে বিখ্যাত সকলো বস্তুৱেই নাটকীয় হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই।

Tower Bridge

ইয়াৰ ওচৰে পাজৰে বহুত restaurant, চাব আৰু ফুৰিব পৰা বহুত আছে। ইয়াৰ পৰা Thames নদীৰ পাৰে পাৰে (The Queen's Walk বুলি কয়) খোজ কাঢ়ি গৈ থাকিলে বৰ ভাল লাগে, ইয়াৰ popular tourist আৰু visitor attraction বিলাক দেখা পোৱা যায়।

The Queen's Walk / way

Tower Bridge অৰ ১১০ ফুট ওপৰেৰে এটা glass floor থকা মানুহ খোজ কাঢ়িব পৰা ৰাস্তা আছে, ইয়াত যাব বৰ ভয় লাগে, কেনেবাকে ভাগি পৰিব পাৰে বুলি।

The glass floor

ৱেষ্টমিনিষ্টাৰ ব্ৰীজত এজন চিত্ৰশিল্পীয়ে টাৱাৰ ব্ৰীজৰ ছবি আঁকি আছিল। প্ৰক্ৰিয়াটো উপভোগ কৰিবলৈ মই অলপ সময় থিয় হৈ থাকিলোঁ।

এজন চিত্ৰকাৰৰ দৃষ্টিৰে টাৱাৰ ব্ৰীজ।

নিশাৰ টাৱাৰ ব্ৰীজ অতি আকৰ্ষণীয়।

টাৱাৰ ব্ৰীজৰ সন্ধিয়াৰ লাইটিং বৰ ধুনীয়া।

বাকিংহাম পেলেচত বিখ্যাত চেঞ্জিং অৱ দ্য গাৰ্ডৰ (Changing of the Guard) বাবে গোট খোৱা ভিৰৰ লগত যোগ দিলোঁ। ই কেৱল এটা অনুষ্ঠান নাছিল—এয়া আছিল নিখুঁততা, পৰম্পৰা আৰু গৌৰৱ, এই সকলোবোৰ নিখুঁত ছন্দত গতি কৰিছিল।

বাকিংহাম পেলেচৰ সন্মুখত, ইংলেন্ডৰ Queen আৰু Duke of Edinburgh অৰ থকা ঘৰ।

আকৰ্ষণীয় ৰঙা ইউনিফৰ্ম আৰু ওখ ক’লা টুপী পিন্ধা প্ৰহৰীসকলে প্ৰায় কালজয়ী যেন লগা অনুশাসনেৰে মাৰ্চ কৰিলে। বেণ্ডটোৰ প্ৰতিটো খোজ, প্ৰতিটো পাক, প্ৰতিটো টোকা—এই সকলোবোৰ প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্ম ধৰি আখৰা কৰা যেন লাগিছিল।

Changing of the Guard.

প্ৰতিখন চহৰৰ হৃদয় আছে। লণ্ডনত ট্ৰেফালগাৰ স্কোৱাৰ (Trafalgar Square) হʼল সেইটো, community gatherings আৰু political demonstrations আদিত ব্যবহাৰ কৰা এখন ঠাই । নেলচনৰ স্তম্ভটো আৰু ফোয়াৰাবোৰৰ গতিৰ লগে লগে চৌহদটো বিশ্বৰ বাবে এক মিলন বিন্দু যেন লাগিল৷
তাৰ ঠিক কাষতে থিয় হৈ আছিল নেচনেল গেলেৰী (National Gallery), য’ত নিৰৱে এনে মাষ্টাৰপিছ আছিল যিবোৰৰ সম্পূৰ্ণ মূল্যায়ন কৰিবলৈ সহজেই দিন লাগিব পাৰে। ইয়াৰ হলঘৰবোৰৰ মাজেৰে খোজ কাঢ়ি গৈ থাকোঁতে মোৰ এনে লাগিল যেন সময় আকৌ লেহেমীয়া হৈছে— এইবাৰ শিল্পৰ বাবে।

Trafalgar Square, National Gallery ৰ পৰা লোৱা ফটো।

তাত এখন নতুন ধৰণৰ বাহন দেখিলো, ইয়াক pedibus বুলি কয়।
ইয়াত ১২ জন মানুহ বহিবৰ ঠাই আছে, ভৰিৰ ওচৰত চাইকেলৰ নিচিনা পেদেল্ আছে। মানুহৰ মাজত এখন সৰু টেবুল ও আছে, আগত এজন চালক থাকে, তেওৰ হাতত বাহনৰ steering আৰু brake থাকে। মানুহে beer আদি খাই কথা পাতি গৈ থাকে, কথাৰ মাজে মাজে পেদেল্ মাৰে।

Pedibus অত মানুহে সৰু সুৰা get together, party আদি পাতি সন্ধিয়া enjoy কৰে।