Brighton ৰ মোহনীয়তা: Exploring the UK's Seaside Gem

Brighton হʼল দক্ষিণ ইংলেন্ডৰ ৱৰ্থিংৰ আটাইতকৈ ওচৰত থকা এখন ডাঙৰ চহৰ, প্ৰায় ২২ কিলোমিটাৰ নিলগত। লণ্ডনৰ লোকসকলৰ মাজত অধিক জনপ্ৰিয়তাৰ বাবে ব্ৰাইটনক বিখ্যাতভাৱে "লণ্ডন-বাই-দ্য-চি" (London-by-the-Sea) বুলি নাম দিয়া হৈছে।

আজি মই প্ৰথমবাৰৰ বাবে ঠাইখন ভ্ৰমণ কৰিবলৈ গৈ আছো।
মই ৱৰ্থিঙৰ পৰা বাছ এখনত উঠিলোঁ আৰু উপকূলৰ কাষেৰে দৃশ্যপটৰ পৰিৱৰ্তন চাই চাই আগবাঢ়ি গৈ আছো। বাছ যাত্ৰাত কিবা এটা আৰামদায়ক কথা আছে— ঠাইবোৰৰ লাহে লাহে উন্মোচন, কাহিনী এটাত উপনীত হোৱাৰ দৰে অনুভৱ হয়।

মই নাজানো ক'ত নামি মোৰ অন্বেষণ আৰম্ভ কৰিব লাগে। মোৰ ওচৰত বহি থকা এজন ইংৰাজী ভদ্ৰলোকক সুধি মোৰ উদ্দেশ্য বুজাই দিলোঁ। তেওঁ ক’লে যে ঠাইখন আহিলেই মোক জনাব।

কিছু সময়ৰ পাছত ভদ্ৰলোকজনে মোক বাছৰ পৰা নামিবলৈ ক’লে আৰু মই ক’লৈ যাব পাৰো তাৰ দিশ এটা দেখুৱালে। বাছৰ পৰা নামি অহাৰ পাছত ইফালে সিফালে চাই এটা টাৱাৰ দেখা পালোঁ। মই তাৰ ওচৰলৈ আহিলোঁ, তাৰ ওচৰতে বহুত মানুহ থিয় হৈ ফটো উঠিছিল।
আৰু কেইমুহূৰ্তমানৰ বাবে মই মাত্ৰ থিয় হৈ থাকিলোঁ। চহৰখন সজীৱ যেন লাগিল, কিন্তু অতি প্ৰবল নহয়। মই অলপ তাৰ ওচৰৰ ঠাইবোৰ আৰু দোকানবোৰত ঘূৰি ফুৰিলো।

Jubilee Clock Tower

টাৱাৰৰ পৰা আহি মই The lanes ত বিচৰণ কৰিলোঁ।
ঠাইখনত সৰু সৰু ৰাস্তা, সৰু সৰু দোকান, কেফে আছে য'ত বহুত পুৰনি বস্তু, কিতাপ, arts আদি কিনিব পাৰি—আপুনি বিচাৰি ফুৰা বুলি নিজেই নাজানা বস্তুৰে ভৰি থকা। ইয়াৰ ঘৰবোৰ বহুত পুৰনি, প্ৰায় ১৬শ শতিকাৰ ঘৰ।
মই দিশ পৰীক্ষা কৰা নাছিলোঁ, সময়লৈও চোৱা নাছিলোঁ। কেৱল কৌতুহলৰ পিছত গৈ আছিলোঁ।

The Lanes, ইয়াত ষোড়শ শতিকাৰ মনোমোহা কুটীৰ দেখিবলৈ পোৱা যায়।

তাৰ পৰা অলপ দূৰৈত চহৰৰ আমেজ সলনি হৈ গ’ল।
ৰয়েল পেভিলিয়নটো (The Royal Pavillion) একেবাৰে বেলেগ পৃথিৱীৰ বাহিৰৰ কিবা এটাৰ দৰে থিয় হৈ আছিল।
ইয়াৰ গম্বুজ আৰু জটিল ডিজাইন মই কল্পনা কৰা ইংলেণ্ডৰ সৈতে একেবাৰে মিল নাছিল—এইটো দেখিলে আমাৰ ভাৰতৰ কোনোবা এটা গাঁঠনিৰ আৰ্হিত বনোৱা যেনহে লাগে। এইটো ইয়াৰ ৰজাৰ holiday home আছিল।
মই তাত কিছু সময় কটালোঁ, মাত্ৰ চাই আৰু আচৰিত হৈ।

ৰয়েল পেভিলিয়ন, ইয়াত এখন ধূনীয়া বাগিছাও আছে।

তাৰ পাছত প্ৰায় স্বাভাৱিকতে মোৰ খোজবোৰে মোক সাগৰৰ ফালে লৈ গ’ল।
আৰু তেতিয়াই দেখা গ’ল—পানীৰ মুকলি অংশ, অন্তহীন আৰু শান্ত।
কিন্তু পোনে পোনে সাগৰলৈ যোৱাৰ আগতে মই Sea life center ত ৰৈ দিলোঁ।
ভিতৰত পৃথিৱীখন আকৌ লেহেমীয়া হ’ল—এইবাৰ পৃষ্ঠৰ তলত। মাছবোৰে নিৰৱে, ৰূপৱতীভাৱে, সম্পূৰ্ণ নিজৰ ছন্দত গতি কৰিছিল। বিভিন্ন সাগৰীয় জীৱ, যেনে শ্বাৰ্ক, কাছ, অক্টোপাছ, জেলিফিছ, সাগৰীয় ঘোঁৰা, পাইপফিছ, ৰঙা নেজযুক্ত কেটফিছ, ক’লা পাকু ইয়াত দেখা যায়।

Sea life center, এইটো পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ পুৰণি aquarium.

তাৰপৰা ওলাই আহি ব্ৰাইটন পেলেচৰ pier (Brighton Palace Pier) টোলৈ খোজ ললো। Pier টো সাগৰৰ ভিতৰলৈকে প্ৰায় আধা কিলোমিটাৰ মান বিস্তৃত হৈ আছিল, জীৱন, ৰং আৰু গতিৰে ভৰা। ইয়াত বহুত ধৰণৰ আমোদজনক কাৰ্য্য কৰিব পাৰি, ভাল ভাল খোৱা দোকানো আছে। Casino ও আছে, মই ও অলপ খেলিলো।
শব্দ আৰু দৃশ্যবোৰৰ মাজেৰে পাৰ হৈ মই লাহে লাহে pier ৰ কাষেৰে খোজ কাঢ়ি গ’লোঁ। এটা সময়ত বেঞ্চ এখন বিচাৰি বহি ললোঁ।
সাগৰৰ পাৰত বহি থকাটোৱে চিন্তাৰ গতি সলনি কৰি দিয়ে।
ঢৌবোৰ চাই থাকিলোঁ। মানুহবোৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গ’ল।

Brighton pier, মই ইয়াৰ দোকানত ধুনীয়া fried rice খালো।

ওচৰতে Brighton eye ৰ দৰ্শনাৰ্থী বহা কোঠাবোৰ আকাশলৈ উঠি অহা দেখিলোঁ, তলৰ সকলোবোৰ নিৰৱে নিৰীক্ষণ কৰি আছে।
Brighton eye হʼল London eye ৰ আৰ্হিত গড়ি তোলা পৰ্যবেক্ষণ কেন্দ্ৰ (observation wheel)। ইয়াত বহিলে চকাটো লাহে লাহে তলৰ পৰা ওপৰলে ঘূৰে আৰু গোটেই চহৰখন দেখা পোৱা যায় ।
২০১৬ চনত এইটো বন্ধ কৰি তাৰ ঠাইত i360 Viewing Tower বনোৱা হৈছে ।

Brighton Pier ৰ পৰা Brighton eye ৰ দৃশ্য

আৰু কিছু সময়ৰ বাবে মই একো নকৰিলোঁ। মই মাত্ৰ বহিলোঁ আৰু চালোঁ।

অৱশেষত pier ৰ পৰা ওলাই সাগৰৰ পাৰৰ ৰাস্তাৰে খোজ কাঢ়িবলৈ ধৰিলোঁ। তাৰ সাগৰৰ পাৰত ফুৰিবলৈ ভাল ৰাস্তা আছে, মানুহে বহুত দুৰ দুৰলৈ খোজ কাঢ়ি যায় ।

মইও কিছু দুৰলৈ খোজ কাঢ়িলো, ইফাল সিফালৰ মানুহ, বস্তু আদি চালো।

মই ব্ৰাইটন পিয়ৰ ডোনাটৰ (doughnut) ফালে আগবাঢ়িলোঁ—এটা সাধাৰণ ল্যাণ্ডমাৰ্ক, তথাপিও নিজৰ ধৰণেৰে কেনেবাকৈ স্মৰণীয়। ব্ৰাইটনৰ এনে বহুতো সৰু সৰু আচৰিত বস্তু আছে।

সাগৰৰ পাৰত bronze ৰে বনোৱা ২.২ tonne ৰ এটা ডাঙৰ doughnut দেখিলো (officially titled "Afloat").

সাগৰৰ পাৰত খোজ কাঢ়ি গৈ থাকোঁতে, ইয়াৰ কাষতে ব্ৰাইটন মৎস্য সংগ্ৰহালয়টো (Brighton Fishing Museum) ৰ সন্মুখীন হ’লোঁ।
ই আছিল সামান্য, সহজে চকুত নপৰা—কিন্তু ভিতৰত, ইয়াত আছিল বেলেগ ব্ৰাইটনৰ কাহিনী। এটা অধিক নিস্তব্ধ। এতিয়াও সাগৰৰ পাৰত লাহে লাহে ৰৈ থকা এটা অতীত।

সাগৰৰ পাৰতে এটা Fishing Museum দেখি সোমাই গৈ চালো, সৰু যদিও ভাল লাগিল ।

আৰু তাৰ পিছত, মই খোজ কাঢ়িবলৈ ধৰিলোঁ।
সাগৰৰ পাৰৰ কাষেৰে। সৰু সৰু শিলগুটিবোৰৰ ওপৰেৰে। ঢৌৰ শব্দৰ কাষে কাষে ...
বহুসময়লৈ।
কোনো পৰিকল্পনা নাই। কোনো খৰখেদা নাই।
মাত্ৰ খোজ কাঢ়ি গৈ আছো ...

Beach ত মেলাৰ নিচিনা লাগিছে, গৰমৰ দিন আৰু weekend হোৱা বাবে সকলোৱে কাপোৰ কানি খুলি গাত ৰʼদ লগোৱাব আহিছে, ঠান্ডাৰ দিনবোৰত তাত সূৰ্য্য প্ৰায় নোলায়। সিহঁতৰ মাজত মই এখন ফটো উঠোৱাৰ অভিপ্ৰায়েৰে গলো যদিও সিহঁতৰ পৰিধানৰ লগত মোৰ full pant-full shirt এ match নকৰিলে, বেয়া লাগি মই ওভতি আহিলো।